Dwóch archeologów znalazło monety, które są imitacjami monet wybitych przez ojca Aleksandra Wielkiego. Teraz trzeba dowiedzieć się, jak trafiły do Szwajcarii.
Dwóch archeologów-wolontariuszy, Wolfgang Niederberg i Daniel Mona, prowadziło badania w wilgotnym obszarze w pobliżu bagien Bärenfels w Szwajcarii, charakteryzującym się obecnością naturalnych lejów krasowych, czyli mniej lub bardziej głębokich zagłębień o pochyłych ścianach, typowych dla terenów wapiennych. Przez przypadek obaj zauważyli złoty błysk i wydobyli dwie złote monety. Niedługo potem potwierdzono, że są to dwa wyjątkowe egzemplarze z punktu widzenia archeologii i historiografii.
Zgodnie z oficjalnym komunikatem wydanym przez Archaeology Baselland, obie monety mają około 2300 lat i należą do elitarnej grupy zaledwie 20 najstarszych sztabek znalezionych na terytorium Szwajcarii. Niedługo wcześniej podczas innych poszukiwań znaleziono 34 srebrne monety w pobliskim obszarze, co skłoniło do przeprowadzenia bardziej szczegółowych badań wiosną 2025 roku.
Znaczenie znaleziska
Znaczenie tego odkrycia wynika z jego pochodzenia, ponieważ są to imitacje monet wybitych za panowania Filipa II Macedońskiego, ojca Aleksandra Wielkiego. Celtyccy najemnicy służący w Europie kontynentalnej zaczęli otrzymywać wynagrodzenie w greckiej walucie pod koniec IV wieku p.n.e., co stanowiło inspirację techniczną dla lokalnych plemion do rozpoczęcia własnej produkcji złotych monet.
Jedna z odzyskanych monet to kompletna moneta o wadze 7,8 grama, natomiast druga waży zaledwie 1,86 grama. Obie mają na awersie wizerunek boga Apolla, a na rewersie rydwan ciągnięty przez dwa konie. Jednak rzemieślnicy celtyccy wprowadzili własne warianty, takie jak triskele, potrójna spirala charakterystyczna dla ich ikonografii artystycznej.
Jeśli chodzi o przeznaczenie tych monet, badacze wykluczyli, aby były one używane w codziennym obrocie handlowym, ponieważ mają one wysoką wartość wewnętrzną. W tym kontekście Archaeology Baselland wskazuje, że prawdopodobnie były one wykorzystywane jako prezenty dla dyplomatów lub polityków. Mogły również stanowić część posagu małżeńskiego. Jednak tylko w swoim pierwotnym przeznaczeniu.
Rytualne zastosowanie
Lokalizacja znaleziska skłoniła archeologów i historyków do przypuszczenia, że monety te zostały złożone w bagnie Bärenfels jako ofiara dla bogów. Starożytni Celtowie uważali miejsca związane z wodą, takie jak studnie i torfowiska, za święte przestrzenie, w których należało składać ofiary materialne, aby uzyskać przychylność bóstw.
W każdym razie obie monety zostaną wystawione do publicznego oglądania w Bazylei od marca 2026 roku. Odkrycie to pogłębia wiedzę na temat złożoności społeczeństw epoki żelaza oraz ich zdolności do dostosowania estetyki śródziemnomorskiej do własnego systemu wierzeń i struktur władzy.
